Bestia
Siedzę tu sama pogłębiona w mroku,
Małe światełko przecina jak sztylet ostrą czerń.
Czuję jak ten sztylet wbija mi się w serce.
Głucha cisza, przenika dogłębnie, mnie i to co mnie otacza.
Wyje, się czołga,dyszy coś w głębi...
Czujne spojrzenie chce to zauważyć, lecz jak?
Gdy wszystko obtulone mrokiem,lecz światełko się tli.
Choć tak małe i słabe już prawie gasnące, lecz się tli.
Już nawet światełko nie pomoże.
Zapadła...Błoga cisza i czerń tak aksamitna...
Znów ruch powietrza...Coś czmycha...
Czołga się po podłodze,drapie,stuka...
Czuje spojrzenie,czuje dyszenie,
Chłodnego jak lód oddechu...
Mróz, drżę...Serce jakby obumiera.
Brak tchu,cierpienie,ból,łza...
W ciemnościach coś się czai.
Jestem celem...Albo już od dawna nim byłam?
Teraz to przybyło,tak nie ubłaganie
Tak nie chciane!
Bestia...Znana wielu, a może nie?
Tak silna,potężna spragniona cierpienia.
Szpony,kły, czujny zmysł.
Drążąca doliny w sercu.
Wydrapuje się pazurami wbija kłami...
Chłepcze krew bólu z utęsknienia.
Samotność tak się wabi Bestia.



Jakoś tak mnie natchnęło.^^ Siedzę w piątek w domku, wszyscy w dołku gdzieś chleją. A ja samotna...Cóż bywa i tak w życiu! Pozdrawiam! Koffam Was! ~
*kemono po japońsku bestia.